Boekendoel

Hier schreef ik al eens dat ik graag lees. En ook veel lees.

Een artikel als dit in het NRC, waarin wordt opgeroepen meer te lezen en vooral lezen leuk en aantrekkelijk te maken voor de jeugd spreekt mij dan ook erg aan.

Zelf heb ik nooit problemen gehad met het lezen van boeken voor mijn lijst. Ik denk wel dat het hielp dat onze docenten Nederlands ons veel vrijheid gaven bij het kiezen van boeken. Er was gelukkig geen voorgeschreven lijst. Je mocht lezen wat je wilde. Als je twijfelde of het boek ‘literair’ genoeg was vroeg je dat even aan de docent. Zo stelde ik een lijst samen met boeken die niet zoveel mensen lazen.

Het boekverslagen maken was vervelend, dat zat in de weg bij het lezen van meer boeken. Samenvattingen maken vond ik helemaal onzin. ‘Als ik toch wel kan vertellen waar het over gaat, waarom moet ik dan nog samenvatten? Ik kan de samenvattingen bovendien gewoon kopiëren uit de samenvattingenbundels, dat schiet toch ook niet op?’ Mijn docent gaf zich gewonnen toen bleek dat ik inderdaad van elk boek prima een samenvatting kon geven en zijn collega’s in latere jaren namen dat gelukkig over.

Lezen doe ik dus nog steeds, boekverslagen maken volgens het format van de middelbare school niet meer. Wel vertel ik graag aan anderen wat ik van een bepaald boek vond.

Zonder specifieke reden stelde ik mezelf ten doel in een jaar honderd boeken te lezen. Ik haalde het in 2016 bijna (93). In 2017 niet (87). En nu ben ik leuk onderweg (18). Geen idee of ik het dit jaar haal, maar ach, je kunt maar een streven hebben. Gelukkig is dit geen verslaving met heel nare bij-effecten 😊

Advertenties

Hamer uit de oven

Vorig jaar, tijdens de dag van de boekhandel, kochten we ‘Alles uit de oven van Van Boven’. We hebben inmiddels een hele serie boeken van Yvette van Boven en we gebruiken ze graag, dus dit was een leuke aanvulling.

Tot nu toe gebruikten we het nog niet. Niet dat we niks aten hoor, maar onze verzameling kookboeken is inmiddels zo groot dat sommige boeken er een beetje in verdwalen. Wij ook wel eens, bij het maken van een boodschappenlijstje. Gelukkig nemen we daar meestal ruim de tijd voor.

Afgelopen week aten we, om het goed te maken, alleen maar uit dit kookboek. En o, wat was het allemaal weer lekker!

Gisteren hadden we eters. Toen maakte ik dit. Het is een koolrabi in zoutkorst. Het is heerlijk. Al vergde het enig breek- en sloopwerk (en het vegen van de keuken daarna) voordat we het konden proeven. Met een hamer had ik genoeg argumenten in handen om te winnen van de zoutkorst.

De gasten hadden het gelukkig zo druk met praten dat ze van het geweld in de keuken niets hebben meegekregen.

Ver weg parkeren

Gisteren liet ik de auto staan.

Nou ja, ik reed er eerst mee naar Kats maar liet hem daar na mijn bijeenkomst achter.

Vandaag wandelde ik er naartoe. Het was heerlijk buiten!

Lunch-uitzicht:

Je kunt te voet langs de ‘verkeerde kant*’ de Zandkreekbrug oversteken:

En als bonus nog even kijken naar het natuurgeweld bij de Katse Heule:

Machtig mooi.

* Als je de verharde paden volgt steek je de brug van zuid naar noord aan de linkerkant over. Maar te voet kun je dus ook langs de rechterkant. Leuk, zo’n stukje wereld waar bijna nooit iemand komt terwijl het toch middenin de drukte ligt.

Buddy’s

Vandaag was ik weer bij het ZHPC. Weer een andere mevrouw.

Ook zij verzuchtte: ‘ik weet het niet’. Ook zij constateerde dat mijn handen wel heel erg als los zand aan elkaar hangen. Waarom dat tot nu toe nooit een probleem was en nu wel is dus nog steeds onduidelijk.

Ik heb wel iets nieuws: ter afwisseling van de harde spalk heb ik nu ook buddy’s. Of een dikke vinger, net hoe je het wilt uitleggen.

Wat fijner is moet de komende tijd blijken. Ik kan er in elk geval slecht Nederlands mee typen. Welke taal ik er wel mee maak heb ik nog niet ontdekt.

Niet wijzen

Eerder schreef ik over de hele episode met mijn duim. Wat onderzoeken, waaronder foto’s en een echo, later is nog steeds niet duidelijk wat er aan de hand is. Maar het is intussen wel bijna over.

Hoera!

Toch zat ik vanmorgen weer bij het hand- en polscentrum.

Omdat mijn rechterwijsvinger die extra aandacht kennelijk wel leuk vond en dat ook wilde. Van mij had het niet gehoeven, maar na een week of zes vakkundig negeren was het niet langer te ontkennen: het gaat niet vanzelf over.

Dus nu heb ik een nieuwe gadget: En gaan we weer verder zoeken naar wat er met mijn handen is. Intussen wijs ik even niet.

InCoWriMo 2018

Het is weer bijna februari, dus bijna InCoWriMo! Elke dag een handgeschreven brief, kaart, kattebelletje, of zoiets, een maand lang. Versturen is natuurlijk leuk, maar hoeft niet persé.

Mijn postbode is er al klaar voor!

Ik ga het weer proberen. Het is de afgelopen jaren goed te doen geweest, 28 ‘poststukken’ in even zoveel dagen. Sommige dagen geen, sommige dagen meer brieven of kaarten. Zo werkt het ook als je niet op de eerste begint: als je teller aan het eind van de maand op 28 staat is het goed.

Waarom meedoen?

Post krijgen is leuk. En brieven schrijven ook! De meeste mensen zijn het niet meer zo gewend, maar je hoeft helemaal niets officieels of serieus te melden te hebben om een brief te schrijven. Een gezellig verslag van je dag, een beschrijving van de waarnemingen in de tuin of op het balkon, je mening over het laatste boek dat je las of de film die je zag, allemaal leuk om met iemand te delen.

En delen doen de meeste mensen dat al, maar dan via Twitter, FaceBook, Instagram, of andere sociale media. Een brief is ongeveer hetzelfde, maar dan handgeschreven en zonder beperkingen aan het aantal tekens. 😉

Ik ga alvast mijn briefpapier opzoeken en mijn pennen klaarleggen. Doen jullie ook mee?

Portretfoto

Zoals bekend ben ik gek op post. Elke dag hoop ik weer dat de postbode iets brengt en check ik wel drie keer (minstens) de brievenbus. Deze week deed ik een vreugdedansje toen de postbode nog op het tuinpad liep: een dikke envelop uit Grunn!

Dankzij de beste Pic* ooit heb ik nu een nieuw portret.

Zomaar.

Met óók nog een gezellige brief erbij.

Super!

Dikke dankie Vrouw Haaksma!

Wat lijkt het goed hè?

* Partner In Crime.