Wandelen naar Wenduine

O…
Ja…
Stijf ben ik inderdaad. En beurs. Maar goed, dat wordt niet minder als je daar veel over nadenkt, dus gewoon aan de gang. Bewegen met beleid en er zelf om lachen helpt het best.

IMG_5170.JPG

We beginnen vandaag met overleg tijdens de koffie. Met shortbread. De Engelsen houden er qua koken en bakken soms rare gewoontes op na, maar shortbread staat bovenaan mijn lijstje prettige-baksels-uit-Engeland. We kochten dus een (veel te klein, dat spreekt) pakje.

We besluiten vandaag te gaan wandelen naar Wenduine. Dat is hier een paar kilometer vandaan. We willen terug met de kusttram, want een ritje daarmee staat nog op het vakantie-wensenlijstje. Fysiek lijkt de wandeling me een beetje een uitdaging, het pad loopt door de duinen…

Voordat we echt kunnen vertrekken brengen we de vuilnis weg. Vroeger stond er een verzamelbak op de steiger, maar die is ‘magisch verdwenen’ aldus een van de havenmeesters. De gemeente vond het tijd worden voor een serieus systeem dus nu zijn er ondergrondse containers gekomen. Het inwerpen van afval kost € 0,50, dus we hebben de afgelopen dagen het afval gespaard om van die ene vijftig cent zoveel mogelijk profijt te hebben. We blijven tenslotte Zeeuwen hè.

Na het vuilnisavontuur halen we een broodje voor de lunch (met garnalenkroket, een van de culinaire hoogtepunten van België).

Daarna op pad. Om de Spuikom heen, op zoek naar het begin van het duinpad. De duinen lijken ons een mooi startpunt van de zoektocht.
En jawel, het pad is er. Je verwacht het niet…

De tocht zou volgens de kaart ongeveer drie kilometer moeten zijn. Het eerste het beste bordje dat we tegenkomen, na een minuut of tien wandelen, vertelt ons dat we al meer dan twee kilometer gehad hebben en dat het nog ongeveer een kilometer naar Wenduine is. Rare maatvoering hier in België…

Onderweg lopen we onder een bijzondere voetgangersbrug door. De brug voert van een huisjespark naar het strand en ziet eruit als een willekeurig bij elkaar gebonden stapel houtjes. Heel kunstig!

IMG_5172.JPG

IMG_5171.JPG

We zijn vrij snel in Wenduine en gaan op zoek naar de drie toeristische hoogtepunten die het dorp kent: de Boulevard (daar eindigt het wandelpad, dus snel gevonden), de winkelstraat (tien winkel waarvan vier meubelwinkels en drie dicht) en de Markt.

De Markt blijkt een leuk pleintje met aan een van de korte kanten het gemeentehuis dat over de toegangsweg heen is gebouwd. Aan een lange kant zit de brandweerkazerne. Aan de andere lange kant twee cafe’s. Tenslotte zit er nog een skelter-trapauto-familiefietsenvehuurder en dat is het.
Midden op het plein een fontein en wat grote bloembakken. Het is er rustig. Er staat een rijtje nieuwe auto’s van het type Suzuki SCross met vlaggen erbij, een strandhuis op wielen en een stel jeu-de-boules banen. Er horen een stuk of tien jobstudenten bij. De dames, getooid met tennisrokjes en dikke truien, vermaken zich met hun telefoon door foto’s van elkaar te maken bij het strandhuis. De heren, in witte korte broek en rood t-shirt, doen een wedstrijdje lange-afstand-jeu-de-boulen. Gelukkig liggen er pittenzakken op de banen en geen ballen…

We drinken bij een van de twee café’s wat en kijken een tijdje naar de jobstudenten. Met de auto’s kan een proefrit gemaakt worden, maar veel klandizie is er niet.
De heren besluiten dat we in plaats van met de kusttram ook met de auto terug naar Blankenberge kunnen.
De jobstudenten zijn allang blij dat er wat te doen is en als de heren een formulier invullen mogen we met de auto naar Blankenberge. Een van de jongens rijdt mee om de auto terug te brengen uiteraard.

De route is niet ingewikkeld, maar het is handig dat de auto ingebouwde navigatie heeft want niemand van ons weet hoe we Wenduine een beetje handig kunnen verlaten.

IMG_5173.JPG

De auto is overigens voor vijf personen aan de krappe kant. En de hoofdruimte achterin is voor Meneer K:)dootje te weinig.
Ongeveer halverwege de route stoppen we zodat de heren kunnen wisselen. Dat doen we gewoon op de vluchtstrook, dat kan hier. De jobstudent begrijpt de opmerking die we erover maken niet eens, hij vindt er niets geks aan.

Ook Mr. RoodRunner blijkt achterin wat weinig hoofdruimte te hebben. Meneer K:)dootje zit voorin wel beter, maar het is goed dat de auto een schuifdak heeft (dat open staat), want heel ruim is het niet.

IMG_5175.JPG

Meneer K:)dootje rijdt ons tot vlak voor de opgang naar de steiger. Met opzet te ver, zodat we nog achteruit moeten rijden. De auto heeft namelijk een achteruitrijcamera en die moeten we natuurlijk proberen. Terwijl Meneer K:)dootje op de spiegels achteruit rijdt hangen wij met zijn drieën voor het schermpje van de camera. Niet zo’n handig accessoire, maar grappig is het wel.

De jobstudent kan onze actie om de auto als taxi in te zetten wel waarderen. Hij vertelt dat ze een tour maken langs de Belgische kust en dat ze vandaag niet zo veel belangstellenden hadden. Het weer zat ook niet echt mee, geen strandweer dus weinig drukte aan de kust.
We bedanken de jobstudent en hij brengt de auto weet netjes terug naar Wenduine. Althans, dat nemen we maar aan…

IMG_5176.JPG

Wij vertrekken naar de supermarkt voor de broodnodige inkopen:

IMG_5193.JPG

IMG_5191.JPG

IMG_5192.JPG

Na het eten doen de heren en Mrs. RoodRunner traditioneel een potje jeu-de-boules op de baan bovenop de kade.

IMG_5180.JPG

Omdat het inmiddels helder is geworden lopen we nog even de Dijk op om naar de zee te kijken. Het is prachtig!!

IMG_5189.JPG

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s