Projectboek

De meeste mensen in mijn omgeving weten inmiddels dat ik van opschrijfboekjes houd. Sommigen denken daar het hunne van. Van anderen krijg ik af en toe een mooi boekje cadeau. 

Deze kreeg ik van Lies. Mooi hè?

Deze week bedacht ik waar ik het voor ging gebruiken: Het bijhouden van mijn projecten dus. Links een foto, rechts de informatie. 

Al te vaak bedacht ik pas als ik iets had weggegeven of verkocht dat het handig was geweest als ik had opgeschreven welk garen ik gebruikte. En welke naalddikte. En of ik volgende keer dingen anders zou doen. En of het patroon klopte of dat ik het ergens aanpaste. Met hoeveel steken ik begon. Kortom: nuttige informatie. 

Nu heb ik daar dus een boekje voor. Hopelijk lukt het me ook om het netjes bij te houden. Dat zou natuurlijk wel buitengewoon praktisch zijn…

Nieuwe sjaal

Eind december gingen wij een paar dagen naar Groningen. We bezochten de tentoonstelling van Rodin in het Groninger Museum (geweldig!) en wandelden lekker door de stad. 

Op de terugweg moesten we naar Joure. Meneer K:)dootje wilde daar onderdelen voor zijn boot* kopen. Ik had opgezocht dat er ook een wolwinkel is in Joure: Ajoure Breiboutique. Dus daar ging ik heen toen Meneer ging winkelen. 

Ooooo… wat een mooie garens! O!

Natuurlijk kocht ik wat. Ik kreeg het mee in een geweldige tas: 

De inhoud: Linksboven: garen voor een nieuwe sjaal omdat de mijne versleten raakt. Linksonder: mooi garen van een merk dat ik niet ken en graag wil proberen. Rechts: heeeeeeel zachte merino. Zei ik al O?

Natuurlijk was ik al vanalles aan het haken. Maar op oudejaarsdag vond ik dat ik wel mocht beginnen aan mijn nieuwe sjaal. Garen van Louise Harding, merino met zijde. Zacht!! Het schiet lekker op, ’s avond op nieuwjaarsdag ben ik al een eindje op weg met de tweede bol. 

En 3 januari was hij klaar:  Nee, hij is niet geblockt. En ja, in daglicht zijn de kleuren nóg veel mooier. 

En dit was alles wat er over was: 

Dus nu heb ik een nieuwe sjaal. Ik doe hem niet meer uit. 

*voor degenen die zich zorgen maken dat we inmiddels een rederij zijn begonnen: deze is radiografisch bestuurbaar. Dus het valt mee.

Muts

Mijn nichtje kreeg een muts van Sint. Ik hielp de beste man een handje, hij had het immers druk genoeg. 

Mijn achternichtje zag een foto van mijn nichtje met haar muts en wilde maar een ding: zo’n muts. Kleinigheidje: de Sint was inmiddels het land uit. 

Het was maar goed dat ik hem met die eerste muts geholpen had…

Dames & Draadjes

Vandaag is de derde donderdag van de maand: Dames&Draadjes-dag! Bij Taart & Tafel komen we ’s avonds met een clubje bij elkaar. Er wordt gehaakt, gebreid, geborduurd en uiteraard gekletst. 

Jacolien verzorgt koffie en thee voor ons, en natuurlijk -versgebakken- taart. Iedereen heeft haar favoriete taart, maar deze keer waren we erg eensgezind: iedereen nam Pepernotentaart.  Heerlijk! Als je in de buurt bent moet je zeker gaan proeven! 

Vakantiesjaal

De eerste zaterdag van de vakantie ging ik naar de heerlijke wolwinkel van Jeanet Jaffari in Arnemuiden. En natuurlijk ging ik daar niet weg zonder vakantiewol.

Zonder concrete plannen kocht ik drie verschillende soorten wol: blauwe Findley Dappled van Juniper Moon Farm, Taiyo 4 Ply van Noro en auberginekleurige ..Cowgirlblues Merino Lace Single. Van alles genoeg om in elk geval een sjaal of omslagdoek van te haken.

Omdat het bij elkaar niet zoveel was
Omdat we deze keer genoeg bergruimte aan boord hadden
Omdat Meneer K:)dootje inmiddels al geen wenkbrauw meer optrekt bij de lading wol die ik meesleep op vakantie ging het allemaal mee, samen met nog wat andere wol. Je moet immers reserve hebben: het zou vreselijk zijn om droog te vallen tijdens de vakantie.

Al voordat we weggingen experimenteerde ik wat met de Findley Dampled. Het was immers al vakantie. Heerlijk garen! Heel zacht (50% zijde en 50% merinowol, dus wat wil je), heel licht en heel fijn te verwerken. Met een haaknaald van 5 mm dik haakte ik een opzetje voor een sjaal. 

Het beviel me wel en daarmee werd dit in elk geval een vakantieproject. Had ik al gezegd dat het heel fijn garen is? Het (zelfbedachte) patroon bleek ook lekker weg te haken dus al snel kon ik ook zien of het een beetje werd wat ik wilde.  Ja dus.

Uiteindelijk had ik de sjaal pas net na de vakantie af (ik haakte onderweg ook nog een stukje aan een ander project).

Voor het blocken zag hij er zo uit: 

Na het blocken was hij bijna twee keer zo groot en beter in vorm: 

De sjaal is heerlijk zacht en licht. En Groot: 

Het was een fijn vakantieproject. Het garen is ook heel fijn, dat wil ik zeker nog wel eens gebruiken. Ik ga ook eens bekijken of het er ook in uni-kleuren is, dat lijkt me ook mooi.

Deken voor Noor

Het was een wat langdurig project, de Deken voor Noor. Projecten bestaande uit kleine delen met veel af te hechten draadjes en naaiwerk zijn niet mijn favoriet. 

Toch koos ik voor de deken voor mijn nichtje een patroon uit met precies al die kenmerken. Tja, dan duurt het dus even voordat hij klaar is. Driekwart jaar later dan gepland (echt) was het dan toch zover en net voor de vakantie kon ik de dame in kwestie (bijna drie inmiddels) haar deken overhandigen. 


Nu heeft ze net als haar oudere broer een eigen deken. 

De reactie? ‘Oooo. Róze!’

(Niet te fotograferen trouwens, zo’n deken met een bobbeltjespatroon.)

Zomersjaal

Ik haakte een sjaal voor bij mijn nieuwe zomerjas.

Het patroon is van Wieke van Keulen en gebruikte ik al eerder, het heet ‘Perfect Darkness’. Het garen is Unikat, Zomerliefde. Ik kocht de bol vorig jaar al maar vond nu pas een goede bestemming. 

Niet helemaal een briljante foto, maar dit is de jas waar de sjaal bij mag.