Wandelen

Al eerder schreef ik over wandelen. Dat doe ik nog steeds graag, maar ook te weinig. Dus nu heb ik me voorgenomen dit jaar 200 wandelingen (wandelingetjes) te maken. Minimaal een half uur, dan tellen ze mee. Ongeveer vier per week, dus.

Vandaag liep ik 2/200. Langs een paar van de (weinige) plaatsen waar het ‘stralenkunstwerk’ Gronden, van Trechter 5, nog te zien is in de bestrating.

Advertenties

Buiten

Door allerlei dingen was er veel ‘binnen’ in mijn hoofd. Ik was even vergeten hoe goed naar buiten gaan ook alweer helpt 😉

Gisteren ging ik wandelen en verbaasde me erover dat achter deze dijk, nu tegen de stad aan, de zee klotste. 

Oude Zeedijk, Goes

Bovenop plukte ik wat bramen, dat is altijd goed 🙂 

Vanmorgen liep ik weer ruim een uur. Heerlijk. 

Peelandmars I

Onze Rotaryclub is bezig met het organiseren van een wandeltocht. Onze thuisbasis is het eiland Noord-Beveland, ook wel Peeland* genoemd.

Jaren geleden werd op Noord-Beveland de Peelandmars gelopen. Die had een redelijk simpel concept: begin aan de rand van het eiland, houd de hele tijd het water aan je rechter (of linker, als het maar steeds dezelfde is) hand en loop door tot je weer bent waar je begon. Zo’n 50 km later.

Natuurlijk vergt dat niet zo heel veel organisatie. Maar waarschijnlijk zit niet iedereen te wachten op een wandeling van een uur of negen lang. En geld oohalen voor het goede doel is ook niet zo gemakkelijk met zo’n concept.

Kortom: we proberen het wat meer aan te kleden door ook een korte tocht te organiseren, onderweg wat voorzieningen te regelen, etc.

Een van de voorbereidingen die we doen is tweeledig: nuttig en aangenaam. We lopen in een asntal etappes met degenen die dat leuk vinden de lange route.

Vorige week zondag liepen we het eerste deel, van Kortgene naar Colijnsplaat. Na de koffie met appelcake liepen we in ongeveer drie uur naar de erwtensoep met worstebroodjes. Met in totaal bijna twintig mensen.

Het was heerlijk, gezellig en mooi. Op naar de volgende etappe
*peeën = suikerbieten

Beeld

Het is een beetje druk in mijn hoofd en wat is er dan fijner dan even lekker naar buiten? In deze tijd van het jaar is de wereld ’s morgens zo ontzettend mooi! Elke keer weer is het genieten. 

Vandaag combineerde ik het aangename met het nuttige en liep ik een rondje dat ergens langs de supermarkt kwam zodat ik een vergeten boodschap kon doen. 

Het rondje ging dan ook, logischerwijs, door de stad. Onderweg kwam ik dit mooie beeld tegen. Bijzondere vormen. Zacht en ook scherp. Mensen en toch niet. In elkaar passend maar niet echt. 

 Van alle kanten anders. 

Gewoon mooi. 

Wandeling

We zijn net terug van een fijne vakantie en het gewone leven dreigt weer te beginnen. Deze week is er nog een beetje tussenin: nog niet heel druk maar ook niet meer echt vakantie. 

Om aan mijn vakantiequotum ‘buitentijd’ te komen (nou ja, dat is niet haalbaar, dus eigenlijk moet ik schrijven ‘om in elk geval even lekker buiten te zijn’) maakte ik vanmorgen een fijne wandeling. 

Er was zon door een boom: 

Er waren stinksigaren: 

Er waren roze bloemen:


Er was een koe met een kalfje: 

Er liep ineens een kalkoen op straat: 

Er was bedauwd gras: 

Er waren elfenbankjes: 

En er was nog veel meer, maar hé, ik moest ook nog gewoon lekker rondkijken.  Het was heerlijk en mooi. Fijne buitentijd!

Oranjezon

Gisteren ging ik wandelen met Lies. Want maandag was het mooi weer.
Huh? Nou ja, afijn, het was mooi weer, we hadden vrij en we gingen wandelen. Met de auto.
O nee, we gingen met de auto naar Oranjezon en gingen daar wandelen.

Oranjezon is een natuurgebied bij Oostkapelle. Het is in beheer bij Het Zeeuwse Landschap. En het is daar Mooi!

Er was bos, strand, naaldbos, moeras, een uitkijktoren, véél water, zee, een noodbruggetje en er waren duinen. En er was ook iemand met hartjesschoenen. We liepen ruim vijf kilometer en ik maakte -uiteraard- veel meer foto’s dan ik van plan was. Ik laat ze dan ook niet allemaal zien, ga maar lekker zelf kijken!

Het was heerlijk! En ondanks dat we vanwege de hoge waterstand de hele weg achteruit hebben gelopen zijn we niet verdwaald. Nou ja, we liepen de route achterstevoren. Maar dat klinkt veel saaier…
We zagen trouwens géén hertjes. Jammer.

Wandeling

Vanmorgen liep ik voor het eerst sinds het voorjaar mijn wandelrondje weer eens. Tjonge, wat was er veel veranderd. 

De bramen zijn rijp, de mais staat hoog, de bomen vol in het blad. 

Wat blijft is dat het ontzettend mooi is. En rustig, vooral geluiden uit de natuur en af en toe wat geluid van een mens. Iemand die een heg knipt. Een boer die voorbij rijdt in de verte. Maar vooral fluitende vogels, ruisende bomen, een duif die opvliegt, ‘iets’ dat in de struiken ritselt. Heerlijk. 

Natuurlijk zag ik heel veel moois. Veel teveel om te laten zien. Het is veel fijner om om je heen te kijken dan steeds foto’s te maken. Ik maakte er toch een paar: 

    
   

 Verschillende paddestoelen. 

 Een paard met een capuchontrui.

  Graanakker met ruitjespatroon. 
Wat jammer toch dat wandelen geen baan is. (Dat geldt ook voor boeken lezen trouwens.)